Recykling

Każdego roku organizowanych jest wiele akcji, mających na celu wpłynąć na postawy producentów i konsumentów.  Wśród nich znajdują się akcje mowiące o tym,  jak ważna jest segregacja odpadów. Świadomość możliwości przetworzenia danego produktów zachęca do działania, a tym samym do ochrony środowiska.

Recyklingowi sprzyjają odpowiednie rozporządzenia prawne dotyczące m.in. wywozu śmierci. Istotne są też aspekty technologiczne, nowoczesny sprzęt pozwala na przetworzenie dużo większych ilości odpadów w krótszym czasie oraz wprowadzanie kolejnych sposobów segregacji śmieci, by ułatwić późniejszą obróbkę. Równie ważna jest edukacja proekologiczna. Powinna być prowadzona zarówno w szkołach, jak i zakładach pracy, by promować ekologię oraz organizować akcje sprzyjające recyklingowi.

Na całym świecie działa kilka organizacji zajmujących się propagowaniem recyclingu. Jedną z nich jest Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych. Natomiast w Wielkiej Brytanii wdrażany jest Programu Odpadów i Zasobów. Odpady zostały podzielone na cztery kategorie: makulatura, szkoła kolorowe, szkło białe, plastik. Segregacja tych produktów znacząco ułatwi ich przetwarzanie. Nie wszędzie jednak jest to respektowane. Istotna w tej kwestii jest edukacja.

Recykling to również dbanie o odpowiednie składowanie odpadów. Elektrośmieci, baterie oraz odpady niebezpieczne i samochodowe nie powinny być wyrzucane razem z innymi śmieciami. Ich negatywny wpływ na środowisko sprawia, że należy je szybko odizolować i poddać obróbce.

Zalet recyklingu jest wiele. Po pierwsze śmieci nie zalegają na wysypiskach. Dodatkowo oszczędzane jest miejsce, energia, woda oraz surowce. Recykling to także ochrona drzew oraz organicznie emisji szkodliwych związków do atmosfery. Do gleby dostaje się mniej ścieków i odpadów przemysłowych, a co za tym idzie, wody gruntowe są czystsze. Do wad recyclingu zaliczyć można używanie chloru podczas procesu wybielania papieru, który zagraża zdrowiu człowieka. Papier może być przetwarzony tylko trzy razy ze względu na słabość włókien. Jednakże recykling jest pozytywną inicjatywną, coraz popularniejszą wśród społeczeństwa, dającą szansę na czystsze środowisko.

Urządzenia, które pochłaniają energię słoneczną i przetwarzają ją na ciepło nazywamy kolektorami słonecznymi. Wykorzystuje się je jako alternatywne źródło ciepła, które nie potrzebuje żadnych środków przemysłowych, dlatego też kolektory słoneczne należą do urządzeń przyjaznych środowisku.

Klasyfikacja kolektorów opiera się na czynnikach konstrukcyjnych. Wyróżnia się zatem urządzenia płaskie, które dodatkowo dzieli się na gazowe, cieczowe i dwufazowe. Drugim rodzajem kolektorów są przyrządy płaskie próżniowe. Kolejne odmiany to kolektory próżniowe, skupiające oraz specjalne.

Kolektory słoneczne wykorzystywane są w wielu celach użyteczności codziennej. Najczęściej za pomocą tych urządzeń podgrzewa się wodę w zbiornikach o mniejszej pojemności. Jednakże urządzenia te sprawdzają się także przy podgrzewaniu wody basenowej. Kolektory znalazły zastosowanie również jako element wspomagający centralne ogrzewanie oraz przy instalacjach odpowiedzialnych za chłodzenie budynków i wytwarzanie ciepła technologicznego. Coraz częściej kolektory słoneczne staję się popularnym elementem wyposażania domu, dzięki któremu można zaoszczędzić na energię. Niewyczerpalne zapasy paliwa w postaci promieni słonecznych stanowią kuszącą alternatywę dla nieustannie rosnących cen innych surowców, które sukcesywnie są wyczerpywane.

Dzięki kolektorom słonecznym obniżyć można rachunki za podgrzewanie wody. Ich nowoczesny wygląd ceniony jest również pod względem ciekawej aranżacji budynku mieszkalnego. Jednorazowy koszt zakupu i montażu urządzeń szybko się zwróci, o ile miejsce, w jakim kolektory będą przetwarzały energię z promieni, będzie odpowiednio nasłonecznie. Tylko duża dawka słońca gwarantuje opłacalność tej inwestycji. Warto również pamiętać o ekologicznym charakterze tych urządzeń. Kolektory są energooszczędne i pozwalają zmniejszyć ilość wydobycia paliw kopalniach, których używanie zanieczyszcza ekosystem. Zakup sprzętu przyjaznemu środowisku jest współczesnym trendem, propagowanym zarówno przez specjalistów z branży budowniczej, jak i gwiazdy showbiznesu.

Biomasa to najstarsze i najczęściej wykorzystywane źródło energii odnawialnej. Stanowi całą istniejącą na Ziemi materię organiczną, a wszystkie jej stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego i zwierzęcego ulegające biodegradacji. Wykorzystanie biomasy pozwala spożytkować odpady oraz zagospodarować nieużytki.

Biomasa przeliczana na jednostki wagowe (gram, kilogram), jednostki energii (kaloria, dżul), a także na węgiel organiczny. Dzięki niej można obliczyć produkcję biologiczną danego osobnika, ekosystemu, biomu czy danej populacji, biocenozy bądź całej biosfery. Przybiera postać świeżej lub suchej masy organizmów żywych (po odparowaniu wody albo po ich wysuszeniu).

Można wyróżnić biomasę mikroorganizmów, zoomasę (czyli biomasę zwierząt) oraz fotomasę (biomasa roślin). W ekosystemach odznaczyć można również biomasę producentów (tworzoną w procesie fotosyntezy) oraz biomasę konsumentów (tworzoną kosztem biomasy producentów). Obie te masy materii stanowią całkowitą biomasę biocenozy.

Poprzez fotosyntezę dochodzi do kumulacji energii słonecznej w biomasie, którą można wykorzystać dla celów człowieka. Przetwarza się ją na inne formy energii poprzez spalanie samej biomasy lub produktów jej rozkładu. W wyniku czego, uzyskuje się ciepło, które może być zamienione na inne rodzaje energii. Biomasa stanowi trzecie, co do wielkości, naturalne źródło energii na świecie.

Produktami wykorzystywanymi do celów energetycznych są najczęściej:

* Osady ściekowe,
* Odchody zwierząt,
* Drewno o niskiej jakości technologicznej oraz odpady drzewne,
* Słoma i inne odpady produkcji rolniczej,
* Oleje roślinne i tłuszcze zwierzęce,
* Wodorosty, które uprawia się specjalnie do tych celów,
* Odpady organiczne (łodygi kukurydzy, lucerny czy trawy, wysłodki buraczane).

W Polsce na potrzeby biomasy uprawiane są rośliny szybko rosnące, takie jak: róża wielokwiatowa, rdest sachaliński, wierzba wiciowa, ślazowiec pensylwański, topinambur oraz trawy wieloletnie (np. proso rózgowe, miskant olbrzymi, palczatka Gerarda).

Spalanie biomasy jest korzystniejsze dla środowiska, gdyż zawiera ona mniej szkodliwych pierwiastków niż np. paliwa kopalne. W tym procesie powstaje także mniej dwutlenku węgla wnoszonego do atmosfery, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko globalnego ocieplenia. Ogrzewanie biomasą jest bardzo opłacalne, ponieważ jej ceny są konkurencyjne na rynku paliw. Jedyną wadą spalania biomasy jest wydzielanie się podczas tego procesu szkodliwych substancji tłuszczy i białek.

Energię pochodzącą z biomasy uzyskuje się nie tylko z jej bezpośredniego spalania, lecz także z jej zgazowania, estryfikacji lub fermentacji.

Na terenie prawie całej Polski znajdują się źródła energii geotermalnej. Obecnie działa lub jest w budowie dziewięć zakładów, które pozyskują energię z wnętrza ziemi.

Jak wiadomo wnętrze Ziemi generuje ciepło, które sięga pięciu tysięcy stopni Celsjusza, przez co możliwe jest ogrzewanie wód opadowych, które wnikają w glebę. Pozyskuje się ją w postaci pary wodnej lub gorącej wody poprzez odwierty. Kiedy się ją uzyska, wykorzystanie jej jest bardzo proste, bo wystarczy jej strumień skierować do urządzeń rozprowadzających ciepło.

Energia geotermalna zaliczana jest to grupy źródeł odnawialnych, bo przecież trudno sobie wyobrazić, że ciepło, jakie generuje Ziemia się wyczerpie, a woda, którą się pozyskuje jest z powrotem wtłaczana do wnętrza Ziemi, kiedy jej temperatura spada. Oczywiście korzystanie ze źródeł odnawialnych to nie to samo, co ekologiczne pozyskiwanie energii.

Podobnie jak w przypadku produkcji energii z wiatru, czy wody rzecznej i oceanicznej dochodzi do działania na niekorzyść przyrody. W przypadku energii geotermalnej i wykonywania wielokilometrowych odwiertów wydziela się wiele gazów, także promieniotwórczych ukrytych we wnętrzu Ziemi. Są to głównie siarkowodór i radon.

Obszary bogate w energię geotermalną można podzielić na dwa typy, obszary hipertermiczne i semitermiczne. Te pierwsze to źródła dające najwięcej ciepła, znajdują się na terenach o dużej zawartości pierwiastków radioaktywnych, na terenach górzystych, które jak wiadomo wypiętrzyły się wskutek działających wewnątrz Ziemi sił, czyli energii. Woda, którą pozyskuje się z odwiertów ma od trzydziestu do dwustu stopni Celsjusza.

Ogrzewanie domów tego typu energią najpopularniejsze jest oczywiście na Islandii, która ze względu na liczne wulkany ma mnóstwo gejzerów i źródeł gorącej wody. W Polsce terenami, które kryją najlepsze źródła energii geotermalnej znajdują się na południowych krańcach kraju, głównie w okolicach Tatr. Duże zasoby są też w województwie Zachodniopomorskim, energię z Ziemi wykorzystuje się w tym rejonie w Pyrzycach i Stargardzie Szczecińskim.

Energia odnawialna nie pozostaje bez wpływu na środowisko. Jest on jednak znacznie mniej niszczący niż w przypadku tradycyjnego pozyskiwania energii.

Chyba najbardziej proekologiczna jest forma pozyskiwana energii z baterii zasilanych promieniami słonecznymi i źródeł geotermalnych, bo tylko proces produkcji sprzętu potrzebnego do jej pozyskiwania może być obciążający dla atmosfery. Inaczej sprawa się ma w przypadku korzystania z wody i wiatru, bo o ile elektrownie takie nie trują tak, jak tradycyjne węglowe, to ich budowa i eksploatacja zaburza dotychczasowy ekosystem.

Innym sposób pozyskiwania energii odnawialnej polega na przetwarzaniu tego, co wydawać się mogło już niepotrzebnym nikomu odpadem, czyli wykorzystywanie np. wysypisk śmieci do produkcji biogazu, czy biomasy z odchodów zwierząt lub odpadów roślinnych. Mniej popularne jest pozyskiwanie energii z fal i pływów morskich.

W Polsce ze względu na łatwość wykonania instalacji i jej cenę najpopularniejsze jest wykorzystywanie energii słonecznej i wiatrowej. Kolektory słoneczne może założyć każdy w swoim gospodarstwie domowym, a obecnie do ich zakupu dokłada się Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska. Prąd z energii wiatrowej najbardziej popularny jest w gminach położonych na Pomorzu, gdzie są wystarczające silne wiatry przez cały rok.

Prawo energetyczne, które weszło w życie w 1997 roku i dokonało regulacji w systemie energetycznym naszego państwa oraz kolejno dodawane do niego rozporządzenia spowodowały, że konieczne jest pozyskiwanie energii ze źródeł odnawialnych w skali całego kraju.

Co roku te wartości muszą się powiększać w stosunku do tradycyjnych źródeł. W 2004 roku powołano do życia Polską Izbę Gospodarczą Energii Odnawialnej (PIGEO), której zadaniem jest działanie na rzecz rozwoju wszelkiego rodzaju źródeł energii odnawialnej (OZE). Instytucja ta skupia osoby fizyczne i przedsiębiorstwa, które pragną działać na rzecz rozwoju tego rynku.

PIGEO, jak każdy organ tego typu, ma status, w którym określa swoje cele i powołuje swoje władze. Co roku publikuje też sprawozdanie ze swojej działalności. Organy tej izby to: trzynastoosobowy zarząd z prezesem na czele, komisja rewizyjna, w skład której wchodzi trzech członków, również trzyosobowa komisja rozjemcza i etyki. Polska Izba Gospodarcza Energii Odnawialnej działa na terenie Polski, ale może też działać poza jej terytorium. Podstawowe jej działania to:
działanie na rzecz ochrony środowiska przed negatywnymi skutkami działalności energetycznej, a także czuwanie nad prawidłowym przesyłaniem tej energii i paliw,
propagowanie korzystania ze źródeł energii odnawialnej w społeczeństwie i wśród przedsiębiorców,
prace badawcze i działanie nad programami rozwoju energii odnawialnej,
wyszukiwanie inwestorów zainteresowanych pozyskiwaniem energii odnawialnej,
ułatwianie pozyskiwania środków na OZE szczególnie ze źródeł Unii Europejskiej i funduszy celowych w kraju,
realizowanie zadań powierzonych prze rząd w dziedzinie energetyki i pilnowanie, jak i wpływ na tworzenie i przestrzeganie prawa energetycznego w Polsce,
prowadzenie działalności oświatowej w postaci seminariów i szkoleń mających na celu pomoc prawną i ekonomiczną w zakresie OZE.

PIGEO organizuje konkursy mające na celu wyłanianie jak najlepszych projektów związanych z pozyskiwaniem i wykorzystywaniem wszelkiego rodzaju źródeł energii odnawialnej, nakłada na swoich członków konieczność kształcenia i doskonalenia swojej wiedzy o OZE.

PIGEO utrzymuje się ze składek członkowskich, wpływów ze swojej działalności, darowizn i subwencji oraz ze środków przekazywanych przez państwo. Członkami Izby mogą zostać wszystkie podmioty spełniające postanowienia statutu. Warunkiem jest też złożeie deklaracji członkowskiej. Muszą też posiadać minimum dwie dobre opinie członków tej Izby i uiścić stosowny wkład finansowy, dla firm krajowych jest to 1000 złotych, a dla zagranicznych 500 euro. PIGEO należy też do Europejskiej Federacji Energii Odnawialnej – World Alliance for Decentralized Energy ,

Ze źródeł energii odnawialnej korzystano już tysiące lat temu, o czym się zapomina sądząc, że elektrownie wiatrowe i wodne to wynalazek współczesnych ludzi zatroskanych ekologią. Przecież choćby wiatraki w młynach napędzane były przepływającą obok wodą z rzeki lub siłą wiatru.

Rewolucja przemysłowa w XIX wieku, wynalezienie elektryczności i maszyny parowej spowodowały, że wszystko zastąpiła energia z węgla i gazu. Jednak po 200 lata silnej eksploatacji tych surowców okazuje się, że lada moment ich zabraknie, a i ich używanie doprowadziło środowisko naturalne niemal do ruiny. A i aspekt ekonomiczny, występowanie właśnie węgla, gazu czy ropy tylko w niektórych zakątkach ziemi zmuszają ludzi do zwrócenia się w kierunku odnawialnych źródeł energii.

Ich wykorzystywanie oczywiście nie jest bez konsekwencji dla natury, ale na pewno jest mniej szkodliwe niż metody używane dotychczas. Istnieją też instytucje dbające o to, by w jak najmniejszym stopniu pozyskiwanie danej energii było szkodliwe dla ludzi i przyrody. W zależności od miejsca wykorzystuje się różne rodzaje pozyskiwania źródeł energii odnawialnej, czyli OZE.

Wykorzystywanie energii słonecznej w żaden sposób nie ma wpływu na ekosystem. Wystarczy tylko odpowiednia powierzchnia do ustawiania kolektorów słonecznych. Najczęściej tę metodę wykorzystuje się w gospodarstwach domowych, bo instalacja nie jest zbyt skomplikowana i zajmuje mało miejsca. Żeby zaopatrzyć w prąd fabrykę czy duży budynek potrzeba bardzo dużej powierzchni solarów, co bywa kłopotliwe. Ważna jest też długość nasłonecznienia danego terenu w skali roku, wiec kraje północne raczej nie stosują tej metody.

Natomiast kraje i tereny nadmorskie korzystają z energii wiatrowej. Do jej pozyskiwania używa się dużych wiatraków. Turbiny wiatrowe zamieniają energię mechaniczną w prąd. Potrzeba jednak do ich budowy rozległych terenów, nie wolno się w pobliżu osiedlać, a ekolodzy twierdzą, że niszczą przyrodę i zagrażają ptakom.

Energię pozyskuje się też z budowanych przy rzekach elektrowni wodnych. Spiętrzający się odpowiednio nurt i przepływająca w ten sposób woda podobnie jak w przypadku wiatru wytwarza prąd elektryczny. Też nie jest to zbyt proekologiczna metoda.

Inaczej sytuacja się ma, gdy wytwarzana jest energia z biomasy i biogazu, czyli z odpadów, które wyprodukował człowiek. Biomasę pozyskuje się z gazów i odchodów pochodzących od zwierząt, a także po przetwarzaniu lub spalaniu pozostałości po przetwarzaniu roślin lub uprawia się ją specjalnie do tego procesu np. wodorosty. W ten sposób tworzy się też biopaliwa do napędzania maszyn, można je robić z rzepaku czy innych roślin olejowych.

Najmniej szkodliwe dla środowiska jest pozyskiwanie energii z takich źródeł jak źródła geotermalne, fale przypływowe mórz i oceanów. Energię geotermalną pozyskuje się z wnętrza ziemi poprzez odwierty i pozyskiwanie z jej wnętrza ciepła. Można w ten sposób wykorzystywać do produkcji energii gorącą wodę lub samą parę wodną. Najwięcej tego typu energii pozyskuje się na Islandii, a w Polsce na Podhalu. Najmniej ciągle pozyskuje się energii z prądów morskich, ponieważ są dość mało wydajne na większą skalę, a do tego duża ingerencja w pływy oceaniczne może się okazać bardzo niebezpieczna dla kontynentów.

Jak widać wykorzystywanie natury ma swoje ogromne zalety, ale nie pozostaje bez wpływu na jej stan. Budowanie wszelkiego rodzaju elektrowni wykorzystujących OZE musi być bardzo starannie przemyślane i nie mogą one być tak duże jak elektrownie atomowe i węglowe, ponieważ za bardzo będą zmieniać ekosystem. Do zasilania dużych miast będzie trzeba tworzyć wiele mniejszych elektrowni wykorzystujących kilka sposobów pozyskiwania prądu.

Energia wodna jest jedynym z ważnych i coraz częściej wykorzystywanych naturalnych źródeł energii. Opiera się ona na mechanicznym płynięciu wody. Obecnie energia wodna wykorzystywana jest do wytworzenia energii elektrycznej (np. hydroenergetyka, gdzie energia powstaje dzięki spiętrzeniu się zapor wodnych). Energię wodną wykorzystuje się również w celu napędzenia maszyn (m.in. poprzez turbinę lub koło wodne).
Dawnej, zanim pojawiły się maszyny elektryczne, a prąd stał się powszechny w każdym domu i gospodarstwie, korzystano przede wszystkim z energii wodnej. Zwłaszcza do napędzenia młynów, kuźni, tartaków i innych zakładów przemysłowych, gdzie tej rodzaj energii sprawdzał się bardzo dobrze.

Inną zaletą energii wodnej jest jej cena. Jest znacznie tańsza od paliw kopalnych oraz energii jądrowej. Z tego właśnie powodu, zakłady przemysłowe w których wykorzystuje się energię wodną, przyciągają przedsiębiorców z racji niższych kosztów elektryczności. Coraz częściej decyduje również fakt dbania o środowisko.
Energia wodna nie stanowi głównego źródła energii elektrycznej, ponieważ zasoby wodne, niezbędne do jej wytworzenia, są znacznie ograniczone. Poza tym źródła wodne najczęściej ulokowane są w odległych miejscach. Niski koszt wytworzenia energii, wiąże się jednak z wysokim kosztem budowy elektrowni wodnej. Tego typu inwestycja wymaga także długiego czasu oczekiwania na zysk. Mimo to coraz częściej budowane są elektrownie wodne, zwłaszcza miejscach z dużymi zbiorniki wodnymi.

Wyróżnia się kilka rodzajów elektrowni, jednym z nich są elektrownie z naturalnym dopływem wody. Kolejny to elektrownie regulacyjne, czyli zbiornikowe, wyposażone w specjalny zbiornik wodny, w który wyrównywane są okresowe zmiany w ilości płynącej wody. Budowane są również elektrownie przepływowe (bezzbiornikowe), w tym wypadku ilość wyprodukowanej energii, zależna jest od ilości wody płynącej w rzece w określonym czasie. Ostatnim rodzajem są elektrownie szczytowo-pompowe. Budowane są one pomiędzy dwoma zbiornikami wodnymi – górny i dolnym. Taka konstrukcja pozwala na kumulację energii, kiedy nie jest ona bardzo potrzebna (woda znajduje się wówczas w górnym zbiorniku), a wydalanie jej w momencie dużego zapotrzebowania (spuszczanie wody ze zbiornika górnego do dolnego przy użyciu turbin wodnych). Inny podział elektrowni zależy od ich mocy. Duże elektrownie to takie, gdzie minimalna moc wynosi 10 MW. Małe elektrownie produkuje energie o mocy 200 do 10 kW. Istnieją również mikroelektrowanie, o mocy poniżej 200kW.

Największa elektrownia wodna na świecie znajduje się na granicy Brazylii i Paragwaju, a dokładnie na zaporze Itaipu na Paranie. Została ona wybudowana w 1983 roku. Do największych elektrowni wodnych w Polsce zalicza się elektrownie wodna we Włocławku, elektrownie przepływowa w Porąbce oraz Zespół Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce.

Energia wiatru to jedno z odnawialnych źródeł energii, niezwykle popularne i przydatne we współczesnym przemyśle. Energia pozyskiwana jest przy pomocy specjalnych turbin wiatrowych. Turbiny przekształcają energię mechaniczną na elektryczną. Energię wiatrową wykorzystuje się również w żaglowcach.
Z energią wiatrową kojarzą się przede wszystkim wiatraki. Znane są one od czasów Hammurabiego, kiedy to wykorzystywano je do pompowania wody i melioracji pól. Początkowo oś obrotu była ustawiona pionowo, poziome ustawienie wprowadzono w 1105 roku i do dziś jest używane.

Najwięcej energii wiatrowej produkują Niemcy, bo aż 40% światowej produkcji. Popularne stają się również farmy wiatrowe, czyli elektrownie z wieloma turbinami, ustawionymi w bliskiej odległości. W Polsce taka farma znajduje się w miejscowości Tymień.
Elektrownie wiatrowe mają zarówno swych przeciwników, jak i zwolenników. Część krytykuje budowę takich obiektów w sąsiedztwie domów mieszkalnych z racji dużego nasilenia hałasu, jaki wywołują turbiny. Decydują również względy estetyczne oraz zagrożenie dla ptaków. Skupisko wiatraków może również przyczynić się do zmiany w lokalnym klimacie. Natomiast ogromną zaletą elektrowni wiatrowej jest ograniczenie emisji szkodliwego dwutlenku węgla do atmosfery. Turbiny wytwarzają energię elektryczną bez konieczności spalania jakiegokolwiek paliwa. Raporty Greenpeace przewidują, iż do 2020 roku elektrownie wiatrowe będą produkowały ponad 10% całkowitej energii elektrycznej.

Opłacalność budowy elektrowni wiatrowej wiąże się z ukształtowaniem terenu i usytuowaniem budowy na danym obszarze. Miejsca bezwietrzne kategorycznie dyskwalifikują rozpoczęcie takiej inwestycji. W Polsce elektrownie wiatrowe można budować przede wszystkim nad Bałtykiem (zwłaszcza w okolicach Darłowa i Pucka) oraz na Suwalszczyźnie i na Podkarpaciu. Na pozostały obszarach panuje strefa ciszy wiatrowej.
Coraz bardziej popularne staje się budowanie przydomowej elektrowni wiatrowej. Turbiny najczęściej instalowane są na dachu domu. Pozwala to na uzyskanie dodatkowego źródła prądu. Koszt budowy takiej elektrowni waha się w granicach 15 tys. złotych. Jednak jej opłacalność wymaga odpowiednich warunków, czyli ciągłego występowania wiatrów o sile minimum 5 m/s. Dom powinien być również bardzo dobrze ocieplony.

Energia słoneczna stanowi niezwykle istotne źródło energii odnawialnej. Energetyka słoneczna jest bardzo prężnie rozwijającą się gałęzią przemysłu, ze względu na opłacalność oraz ochronę naturalnego środowiska.
Pozyskanie energii słonecznej umożliwiają ogniwa fotowoltaiczne (zwane również fotoogniwem, solarem lub ogniwem słonecznym). Urządzenie to przemienia pozyskaną energię z promieniowania słonecznego na energię elektryczną. Dzieje się tak w wyniku wykorzystania półprzewodnikowego złącza typu p-n, a przepływ elektronów prowadzi do powstania napięcia elektrycznego. Efekt fotowoltaiczny zauważył A.C. Becquerel w 1839 roku. Wytworzenie energii za pomocą fotoogniw wiąże się z wyższymi kosztami, niż w przypadku energii jądrowej. Jednakże korzysta się z tego rozwiązania, by połączyć prąd w miejscach odizolowanych od innych źródeł bądź w domach położonych na niekorzystnym terenie. Ogniwa słoneczne umożliwiają też wytworzenie niewielkiego napięcia w przenośnych urządzeniach o małej mocy, takich jak kalkulatory, zegarki i lampy. Sprawdzają się również w kosmosie, gdzie nie brakuje energii słonecznej, a inne źródła wymagałyby określonego paliwa.

Zdarza się, że ogniwa fotowoltaiczne stosowane są do zasilania automatów telefonicznych, kamer monitorujących ruch oraz urządzeń pomiarowych. Możliwe to jest z racji niewielkiego czasu zasilania tych urządzeń. W przypadku obniżenia cen fotoogniw, zaistniałaby możliwość wykorzystanie ich do większych urządzeń, bez konieczności drastycznego wzrostu cen na dane przedmioty lub maszyny.

Energię słoneczną najczęściej wykorzystuje się do wytwarzania prądu przy użyciu specjalnych baterii. Przetwarzanie energii słonecznej umożliwiają kolektory wodne i powietrzne, wytwarzają one ciepło, które może służyć do ogrzewania mieszkań i innych pomieszczeń, podgrzewania wody oraz suszenia produktów rolnych.
Niezwykle przyszłościowym rozwiązaniem w wytwarzaniu energii pozyskanej z promieni słonecznych mogą być elektrownie oparte na lustrach. Przy pierwszej wersji wykorzystuje się tzw. silnik Stirlinga. Ciepło skupione z układu luster, przy pomocy silnika, napędza generator elektryczny, tworząc tym samym elektrownie słoneczną o średniej mocy 25 kW. Inna opcja przewiduje rozległy układ ruchomych luster, w centrum którego znajdowałaby się wieża ciepłownicza. Uzyskanie ciepła o temperaturze nawet 3000 stopni C. i skierowanie promieni słonecznych na określony punkt na wieży (piec, wypełniony ciekłym sodem), pozwoliłoby na uzyskanie mocy rzędu 11 MW.